De Europese horzel

Het is essentieel om onderscheid te maken tussen de Europese horzel en zijn Aziatische neef. De Europese horzel is altijd aanwezig geweest op onze bodem en vormt geen specifiek gevaar of bedreiging voor onze biodiversiteit of ons milieu. Net als bijen zijn Europese horzels beschermd. Ingrijpen is alleen gerechtvaardigd als er een reëel gevaar is voor de mens. Dus «comfort»-maatregelen (bijvoorbeeld om de schoonheid van een tuin of landschap te verbeteren) zijn uit den boze.

Hoe herken je de Europese hoorn van de Aziatische hoorn? Niets is eenvoudiger. Je hoeft alleen maar naar de exemplaren te kijken. Europese horzels hebben een bijna volledig geel achterlijf, terwijl Aziatische horzels een zwart achterlijf hebben met uitzondering van het vierde segment, dat geel is. Het nest van een Europese horzel is bruinig van kleur en de ingang van het nest bevindt zich aan de onderkant, terwijl de ingang van het nest van een Aziatische horzel zich aan de zijkant bevindt.

De Aziatische horzel

De Aziatische horzel, oorspronkelijk afkomstig uit Azië, omvat verschillende soorten, waarvan er slechts twee, Vespa Crabro en V. Velutina nigrithorax, zijn waargenomen in België. De levenscyclus van de Aziatische horzel omvat een overwinteringsfase van januari tot maart, gevolgd door het maken van primaire nesten van maart tot juni en een periode van predatie van juni tot september. De nieuwe voedsters beginnen in de herfst met broeden. Ze kiezen meestal beschutte plaatsen zoals zolders, daken, valse plafonds, binnenplaatsen, holle bomen, boomstronken, schuurtjes, vogelhuisjes, hondenhokken, holen, bezoekkamers, caravans, bijenkorven, schoorstenen, onbewoonde schuilplaatsen en natuurlijk boomhoogtes om het nieuwe nest te bouwen.

Aziatische horzels hebben weinig natuurlijke vijanden in onze streken, wat hun verspreiding in de hand werkt. Ze vormen een bedreiging voor de biodiversiteit door kolonies bijen en andere bestuivers aan te vallen en kunnen ook gevaarlijk zijn voor mensen als ze te dichtbij komen. Een dozijn horzelsteken kan leiden tot een ernstige anafylactische shock en zelfs de dood als de hulpdiensten niet snel ingrijpen.

Zoals met alle plagen, is een totale en volledige eliminatie en uitroeiing uit onze omgeving nu onmogelijk geworden door hun proliferatie. Gerichte bestrijding heeft daarom de voorkeur. De vangcampagnes van de overheid kunnen een nest niet volledig neutraliseren. De meest effectieve methode is nog steeds om het nest uit te roeien met een insecticide poeder van het pyrethroïde type, dat wordt aangebracht door een professional zoals Pest Patrol.